Zo zie je maar weer, politiek bedrijven is een smerig spel waar zelfs politici van hun eigen partij een dolkstoot in de rug gestoken krijgen.

De heer Lourenssen was een van de weinige raadsleden die regelmatig tegengas bood aan het college. Dat hebben we ook gisteravond weer kunnen zien en horen.

Er werd weer een prachtige ‘klucht’ opgevoerd waarin wethouder Haarman, als devoot ‘koorknaapje’ zijn van buiten geleerde ‘lesje’ netjes oplispelde terwijl hij zo af en toe een verwoede poging deed er een ‘leuke grap’ tussendoor te gooien. De toehoorders zaten daar zo te horen, niet op te wachten want iedere keer bleef het, na de keurig ingelaste pauze om het publiek de kans te geven in een lachsalvo los te barsten, muisstil… Waarschijnlijk had de regisseur, om het geheel met wat ‘luchtigheid’ te larderen, dat zo bedacht. En wat doe je dan als braafste jongetje van de klas?

Over brave jongetjes gesproken; bij nader inzien denk ik niet dat we de komende jaren, met uitzondering van een enkele oppositiepartij, iets hoeven te verwachten van de raadsleden omdat de gelederen hermetisch gesloten zijn. Niemand van hen zal het college een strobreed in de weg leggen. Ik kreeg op een gegeven moment zelfs het onzalige gevoel dat er onzichtbare draadjes liepen van onze politici naar de ‘poppenspeler’ die, zoals gewoonlijk, met veel plezier en op kundige en charmante wijze, aan de touwtjes trok om zijn marionetten die bewegingen te laten maken die nodig zijn om hen naar zijn pijpen te laten dansen.
Conclusie? Tja, zegt u het maar…