Met deze woorden kopte vorige week de Stentor een artikel dat doelde op de onbezonnenheid waarmee het Raalter college omgaat met de groene ruimten, in dit geval die van Lierderholthuis. Na jáááren vergeefs aankloppen bij het gemeentebestuur lijkt Lierderholthuis eindelijk een veilige voetverbinding te krijgen tussen nieuwbouw en dorpskern.

Het geld daarvoor is er, maar er is een probleem. Een door het Raalter college zelf gecreëerd probleem. Het college wil namelijk dat voetpad aanbrengen op exact die strook grond waar zich voor Lierderholthuis zo beeldbepalende eiken bevinden. In plaats van rekening te houden met deze bomen, lijken b&w hun kans weer eens schoon te zien om dit natuurlijk erfgoed tegen de vlakte te zagen. Het plan van de inwoners aldaar om de eiken te sparen door het pad áchter die bomen aan te leggen, bleek harteloos van tafel te zijn geveegd.

Gelukkig hebben ze in Lierderholthuis met de heer T. Keizers een deskundig inwoner, die bovendien zijn nek durft uit te steken. Voor hem niets dan lof! Ten onrechte deed CDA-wethouder Ben Haarman nu alsof het verzoek om de eiken te sparen hem overviel. Het bleek immers wel degelijk besproken te zijn. En in plaats van het (herhaalde) verzoek nu onmiddellijk te honoreren, voert Haarman allerlei non-argumenten aan (extra tijd, een beetje meer geld, een ongewenste kleine slinger in de weg) om de eiken tóch tegen de vlakte te kunnen werken.

Op grond van dergelijke feiten bekruipt mij steeds meer het vermoeden dat ronkende motorkettingzagen en omvallende bomen – bij voorkeur grote eiken – een enorme erotiserende werking hebben op Haarman en zijn ambtenaren van de afdeling Groen. CDA-staatssecretaris Henk Bleker kan, wat betreft het vernietigen van natuur, nog heel veel leren van zijn Raalter partijgenoot en de hem in zijn fatale natuurbeleid steunende fracties van Gemeentebelangen en de VVD. Voor hen allen lijken bomen pas van waarde (open haardhout) als ze direct boven het maaiveld zijn afgezaagd.

Ik ben er zeker van dat de PvdA en Lokaal Alternatief – zijnde de enige Raalter partijen die zeggen te willen strijden voor het behoud en verbetering van de natuurlijke waarden in onze gemeente – er keihard voor zullen vechten dat Lierderholthuis zijn bomen behoudt. Ik vrees echter dat ze er aan zullen moeten geloven. Lucebert zei het al: “Alles van waarde is weerloos”. “Zeker in Raalte”, voeg ik daaraan toe.

Hans de Kort
Raalte